ANTONI "AMILKAR" KOSIŃSKI urodził się w 1769 r. w ziemi drohickiej, pochodził z rodziny szlacheckiej, 
pieczętującej się herbem Rawicz. W młodości wstąpił do zakonu pijarów, opuścił 
zakon w 1790 r. i poświęcił się karierze wojskowej. Od 1792 roku służył w 
wojsku, podczas Insurekcji Kościuszkowskiej w randze kapitana walczył w 
obronie Warszawy gdzie został ranny. Po upadku powstania emigrował do 
Francji, w celu zdobycia obywatelstwa tego kraju przez pięć miesięcy służył na 
okręcie kaperskim, następnie zaciągnął się do armii francuskiej. Odbył kampanie 
włoskie 1795 i 1796 r., otrzymał zezwolenie na werbowanie oddziałów z jeńców 
polskich do tworzącego się wojska włoskiego i z tego powodu nazywany był 
później "pierwszym legionistą". Później razem z generałem Dąbrowskim tworzył 
Legiony Polskie we Włoszech. W 1798 r. został awansowany na pułkownika. Po 
kapitulacji Mantui w 1799 r. dostał się do niewoli austriackiej, został uwolniony w 
1800 r. Dowiedziawszy się o wysłaniu legionów Polskich na San Domingo, 
zbuntował się przeciwko Napoleonowi i złożył za pośrednictwem księcia Adama 
Czartoryskiego propozycję służby carowi Aleksandrowi I. Straciwszy nadzieje, 
że dalsza służba legionów pomoże sprawie polskiej w 1803 r. podał się do dymisji 
w stopniu generała brygady i powrócił do kraju. W 1806 r. powrócił do służby u 
boku Dąbrowskiego, organizował powstanie w departamencie bydgoskim i 
kwidzyńskim. W 1807 r. na czele pierwszych sformowanych oddziałów 
wojska polskiego walczył z Prusami, uczestniczył w ofensywie na Gdańsk i 
zdobyciu Tczewa. Zastąpił rannego Dąbrowskiego i poprowadził jego dywizje na 
Gdańsk, brał także udział w oblężeniu miasta. Jeszcze w tym samym roku został 
odznaczony za kampanie Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti Militari. Podczas 
kampanii w 1809 r. zajmował stanowisko gubernatora Warszawy, następnie 
dowódcy oddziałów polskich, z którymi brał udział w bitwach pod Szczekocinami 
i Żarnowcem. Od 1811 r. był generałem dywizji. W 1812 r. został mianowany 
komendantem departamentów lubelskiego oraz siedleckiego i organizował obronę 
na linii Bugu. W tym samym roku został odznaczony Krzyżem Komandorskim 
Virtuti Militari, po czym złożył dymisję. Po tym jak kampania się zakończyła i 
Księstwo Warszawskie zostało zajęte dostał propozycje przejścia na służbę 
pruską i organizowania polskiej obrony krajowej w Wielkim Księstwie 
Poznańskim, odmówił jednak uznając że to nie wyjdzie na pożytek sprawie 
Polskiej. Zmarł w 1823 r. w Targowej Górce. Obecnie spoczywa w Krypcie 
zasłużonych Wielkopolan w Kościele św. Wojciecha. Kosiński był członkiem loży 
masońskiej w Warszawie oraz członkiem-założycielem loży  św. Jana w Poznaniu, 
działał na rzecz rozwoju polskiej gospodarki w Wielkopolsce. Zostawił ciekawy 
pamiętnik o legionach włoskich oraz bogaty zbiór korespondencji i zapisek, 
wydany przez syna pt. "Amilkar Kosiński we Włoszech"

We wrześniu 1988r. Antoni "Amilkar" Kosiński został patronem Szkoły Podstawowej w Targowej Górce.  

Patronem Gimnazjum w Targowej Górce A. A. Kosiński został 15 czerwca 2008r. podczas obchodów 750-lecia Targowej Górki.

    DO POBRANIA: PREZENTACJA O PATRONIE

Dzień Patrona Szkoły